Wat mij betreft een absolute aanrader is het boek: Wat zou Google doen? (Thnx Lex voor de tip!).
Je moet het boek natuurlijk zelf lezen om Google echt een beetje te leren begrijpen. Maar voor ons is natuurlijk het hoofdstuk over hoe Google de makelaardij zou transformeren. Onderstaand een forse quote, in de overtuiging dat Jeff daar geen bezwaar tegen heeft (de geschenken economie) en daarbij; het zal je waarschijnlijk alleen maar doen besluiten het boek in zijn geheel te lezen!
Jeff Jarvis schrijft:
Ik heb mijn afkeer van makelaars en hun oligopolistische tariefstructuur al geventileerd. Dus begin ik dit hoofdstuk niet met een voorstel hoe zij zich opnieuw zouden kunnen uitvinden, maar hoe anderen hun bedrijfstak zouden kunnen ontwrichten, ondergraven en vernietigen.
Ik moet even uitleggen waarom ik zo’n hekel heb aan makelaars. Ik heb er een paar gehad die niet deugden. Ik weet dat er
ook aardige makelaars zijn. Het gaat niet om de persoon. Het gaat om het geld. Ik geloof niet dat een makelaar 6 procent waarde toevoegt aan de verkoop van een huis. De enige reden dat ze die commissie kunnen eisen is dat ze de MLS in handen hebben, de plek waar je huis gezien wordt door kopers. Makelaars zijn niet de enigen die een slaatje slaan uit het verkoopproces. Ook de hypotheekrisicoverzekering is bijzonder ergerlijk, net als de noodzaak om steeds opnieuw te laten taxeren, of de oplichterij bij de inspectierondes waar nooit de gebreken worden gevonden die ik aantref als ik er eenmaal woon. En laten we de notaris niet vergeten, die het proces onnodig gecompliceerd maakt zodat ook hij ons kan plukken. Dan zijn er nog de kranten die te veel rekenen voor inefficiënt adverteren.
De onroerendgoedsector is rijp voor de sloop. Pogingen daartoe hebben tot nu tot gefaald omdat alleen is geprobeerd de bestaande structuur open te breken, om discountmakelaarskantoren te creëren die hun huizen ook op die geweldige huizenlijst, de MLS (JR: Multiple Listing Service), kunnen zetten. Ook al is justitie in de Verenigde Staten in 2008 tot een antikartelschikking gekomen die discountmakelaarskantoren toegang gaf tot de MLS, we zitten nog steeds gevangen in hun gesloten systeem van vriendjespolitiek. Dat systeem moet vervangen worden. Als we morgen allemaal onze huizen op craigslist of een equivalent daarvan zetten, zouden we het tapijt onder de voeten van de MLS wegrukken. Sommige makelaars de slimmen – plaatsen al huizen in deze alternatieve databases.
Kopers kunnen ook verzoeken om koop- of huurhuizen plaatsen of om een huisgenoot (zoals al gebeurt op craigslist), en iemand – Google bijvoorbeeld – zou een algoritme kunnen schrijven om de huizenzoekers en -verkopers direct aan elkaar te linken, zodat het internet zelf de marktplaats wordt. Andere diensten voeden de markt met informatie die hij nodig heeft om efficiënt te zijn. Zillow.com bijvoorbeeld, verzamelt gegevens van recente huizenverkopen zodat zowel koper als verkoper zelf kan bepalen wat een
redelijke prijs zou zijn.
Zodra de eerste makelaar (of haar echtgenoot, zoals zo vaak het geval is) dit hoofdstuk leest, weet ik dat ik een boos mailtje zal krijgen, of een commentaar op mijn blog waarin staat dat ik gewoon niets begrijp van de waarde die een makelaar toevoegt. Maar als je die waarde moet uitleggen is die niet zo groot als je denkt. Met alle respect, die reactie verraadt hetzelfde defensieve protectionistische denken dat andere bedrijfstakken die in dit boek worden besproken torpedeert. De wijze reactie op een dergelijke uitdaging is om de mogelijkheden te zien die die uitdaging biedt. Ik ben er niet speciaal op uit om makelaars te vernietigen. Ik wil ze wakker schudden.
Als jij de slimste, meest concurrerende makelaar bent die er bestaat, zou je haasje-over moeten spelen met je zelfgenoegzame concurrenten, hun zaken moeten verstoren en de nieuwe mogelijkheden van internet benutten. Anders doet een nieuwkomer het.
Verkopers en kopers hebben nog altijd dienstverleners nodig. Misschien moet de volgede generatie makelaars die a la carte aanbieden.
Allereerst willen verkopers dat kopers hun huis vinden. Dat is marketing. Makelaars zeggen dat ze dat al bieden, maar dat is niet helemaal waar. Zoals ik al eerder zei: als makelaars een advertentie in de krant zetten, doen ze dat net zo goed om zichzelf in de markt te zetten als het huis.
Ik zou een bedrijf beginnen dat niets anders doet dan helpen huizen op de markt zetten op het open internet, advertentierubrieken opbouwen op craigslist, foto’s en video’s maken, webpagina’s voor de huizen maken, ervoor zorgen dat ze veel hits krijgen als ze worden gezocht, zelfs advertentieruimte bij Google kopen. Dankzij Google kun je dit zelf doen: met links naar zoveel foto’s als je wilt (gratis op Google Picasa), een video/rondleiding (gratis op YouTube en gemakkelijk te maken met een Flip Video-camera van honderd dollar), kaarten met bezienswaardigheden in de buurt (gratis met Google Maps), beelden vanuit de lucht (met Google Earth), lijsten en recensies van restaurants in de buurt (met Yelp,ook op Google Maps). Huizenverkopers kunnen links toevoegen naar hun eigen favoriete plekken en de beste winkels, en tips toevoegen waar je kinderen kunnen spelen. Je verkoopt niet alleen het perceel, maar de beleving, de manier van leven, de community. Het zal niet lang duren voordat je kopers aan je buren kunt voorstellen, door een link naar hun blog of hun pagina op Facebook. Veel huizenbezitters zullen dit niet zelf willen doen, dus ligt hier weer een zakelijke kans. Ik zou dit soort diensten voor een vast tarief aanbieden, niet voor een percentage van de verkoopprijs.
Het andere probleem met een huis verkopen is het gedoe met bezichtigingen. Ik zou een bedrijf beginnen met huisbewaarders die afspraken maken en potentiele kopers rondleiden. De huisbewaarder hoeft het huis niet te verkopen (als koper heb ik niemand nodig die kasten opendoet en uitlegt hoe groot ze wel niet zijn, dank u). Kopers zouden de huisbewaarder kunnen betalen om ze van huis naar huis te brengen. Verkopers zouden de huisbewaarder kunnen betalen om het huis open te stellen (en koffie
en koekjes te serveren) – en ik denk dat kopers, als ze weten dat ze niet op de hielen worden gezeten door de makelaar van de verkoper, eerder een huis zullen bezichtigen. Het zou mij niet verbazen als er plotseling allemaal plaatselijke huisbezichtings bloggers zouden verschijnen die rondleiden, foto s nemen en de nieuwe huizen op de markt behandelen als nieuws. Ik zou ze lezen en bij hen advertentieruimte kopen.
De koop sluiten is het laatste probleem. De wet zou veranderd moeten worden om het proces te vereenvoudigen. De zeggenschap en het voordeel zouden bij de koper en de verkoper terecht moeten komen in plaats van bij de notaris.
Er zijn ook technologische mogelijkheden. Ik zou graag een toepassing op mijn mobiele telefoon hebben die gekoppeld is aan Google Maps en een gps, zodat je als koper je wensen kunt invoeren – een huis van die en die afmetingen, in die prijsklasse, in deze buurt – waarna de mobiele telefoon dan een dagje huizenjacht kan plannen, met routeaanwijzingen zodat ik op de juiste tijd bij de bezichtiging aankom. De toepassing zou me foto’s en video’s kunnen laten zien. Ik zou contact kunnen opnemen met huisbewaarders, makelaars of verkopers om een afspraak te maken. Wie wil er nu rondrijden met een makelaar in een Mercedes met twee ton op de teller als je dat op jezelf kunt doen? Maar misschien ben ik gewoon ongezellig.
Kopers kunnen de tools van internet en de mobiele technologie gebruiken om een buurt te onderzoeken waar ze misschien willen wonen). Nieuwe diensten zoals EveryBlock.com publiceren allerlei soorten gegevens rond adressen – misdaad, bouwvergunningen, zelfs hoe vaak er graffiti wordt verwijderd.
Outside.in ordent blogposts per locatie zodat je kunt lezen waar je buren over praten. Met slimme zoekopdrachten kun je als huizenkoper gegevens over scholen krijgen en lokale nieuwsarchieven bekijken.
Je kunt Facebook-gebruikers die in de buurt wonen opzoeken en contact met ze opnemen. Een leuke nieuwe dienst, CleverCommute, biedt een realistisch beeld van verkeersknelpunten. Al deze open gegevens zijn beter dan een makelaar die je vertelt dat een buurt zeer gewild is en dat een huis potentie heeft.
Makelaar 2.0 zal haar eigen welvoorziene website hebben met de steden waar ze opereert en de huizen die ze heeft helpen verkopen, en links naar veel informatie over de omgeving. Ze zal googlesap willen. Als ik een huis zoek, zou ik daar misschien iemand bij willen hebben. Dat kan en makelaar zijn die zichzelf opnieuw heeft uitgevonden, of een verstorende nieuwkomer, of ik zou het zelf kunnen doen. Ik zal uitkijken naar de beste service en de beste deal in een open en concurrerende markt – zonder dat iemand 6 procent hoef te betalen.
/// einde citaat
Uiteraard ben ik het niet met alles eens, zo verschilt de US markt nogal van de NL markt, maar het geeft interessante handvaten nietwaar?
Wat vind jij?
